دانشگاه تبریز زبان و ادب فارسی (نشریه سابق دانشکده ادبیات دانشگاه تبریز) 2251-7979 68 231 2015 12 22 Juvenility in Sohrab Sepehri’s Poetry کودک‌نمایی در شعر سپهری 1 15 4390 FA عباس باقی نژاد استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه ناصر علیزاده استاد دانشگاه شهید مدنی آذزبایجان Journal Article 2014 08 22 Juvenility in Sohrab Sepehri’s poetry, the contemporary poet, is a prominent aspect which is discernible in different forms of his poetry. He takes advantage of his childhood recollections in diverse modes to espouse the grounds of his poetry. His congenial and candid tone which remains unadorned is a fusion of his juvenile and at same time artistic language which helps him to express and reveal his mystic perceptions. His fanciful imagination like that of children tends to develop novel relations among objects and phenomena in order to recollect unconsciously novel, fantastic, and unprecedented images which their novelty and diversity, in turn, is a reflection of juvenile imagination. He looks at objects and phenomena without any preconception and prejudgment so that he can reflect a stream of amazement and enjoyment in his poetry which is akin to the children’s encounter with novelties. <span lang="FA" dir="RTL">کودکانه</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">نگری، بُعدی از دنیای فکری و شعریِ سهراب سپهری است که اَشکال آن در شعر وی خود</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">نمایی می­کند. او از سرمایه</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">های کودکی به عنوان دست­مایه</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">های شعری بهره</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">گرفته است. سپهری لحنی صمیمی و صادقانه و در عین</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">حال ساده که می­توان آن را تلفیقی از زبان کودکانه و شاعرانه و نمادین تلقی کرد، برای تبیینِ کشف و دریافت</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">های عرفانی خود به کار می</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">گیرد. تخیل دورپرواز وی همچون خیال­پردازی</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">های بی</span><span>­</span><span lang="FA" dir="RTL">مرز کودکانه درصددِ ایجاد مناسبات و روابط تازه بین اشیا و پدیده­ها برمی­آید و از این رهگذر، توفیق ­می­یابد تصاویر بدیع، غریب و بی­سابقه­ای بیافریند که تنوع و تازگی آنها، بازتاب­های ناهمگون و متنوعِ تخیل کودکانه را به یاد می­آورد. سپهری چون کودکان با نگاهی فارغ از عادات، پیش­داوری و زمینه­های ذهنی، به امور و پدیده­ها می­نگرد؛ بدین واسطه، می­تواند جریانی از تازگی، شگفتی و احساس لذتی را مشابه آنچه برای کودکان قابل تجربه است، در شعر خود بازتاب دهد.</span><span lang="FA" dir="RTL">مقالۀ حاضر بر قرابت­های نگرش عرفانی سپهری و نگاهِ کودکانه تأمل می­کند و در صدد برآمده اَشکال آن را در اندیشه، عاطفه، تخیل و زبانِ سپهری کشف و تبیین نماید. </span> https://perlit.tabrizu.ac.ir/article_4390_5cba70384d4ca7738d5f3d64a64ea65d.pdf