دانشگاه تبریز زبان و ادب فارسی (نشریه سابق دانشکده ادبیات دانشگاه تبریز) 2251-7979 67 230 2014 09 23 Introduction to the creation of dramatic poetry and And its influence on current poetry (in form, contonet and image) بررسی تأثیر نمایشنامه و عناصر آن در شعر معاصر فارسی (در حوزة شکل، ساختار، زبان و صورخیال) با تکیه بر موفق‌ترین اشعار 49 71 3866 FA میرجلیل اکرمی استاد دانشگاه تبریز حسین رسول زاده دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز Journal Article 2014 06 01 One of the innovations of literaryin  the constitutional period was "drama". After the prose plays that were experienced by Akhoundzadeh and Mirza Aqa Tabrizi, Verse dramas also was writed by borroweing from Persian classics works, such as Ferdowsi's Shahnameh and nizami worls. Verse plays are divided into three types: 1) verse plays that have been implemented 2) Plays that were associated with the music “opera” 3) plays that have the elements of poetry in high frequency and not displyed in scence. This plays that named (close drama) or (dramatic poets) is important result in current poetry. (idela) and (afsae) and some of shahriar poets divided in this group. This paper will discuss the effects of other plays elemen (such as form and language and image) in current literature and specialy feachers of th (close drama) or (dramatic poets). Some works af akhvan sales (mardo markab) and monoochehr sheybani and shahriar review in this paper.Key words: irony, kinds of irony, ParvinE’tesami. یکی از نوآوری­های ادبی در دورة مشروطه به نگارش درآمدن «نمایشنامه» است. بعد از نمایشنامه­های منثور، نمایشنامه­های منظوم نیز با اقتباس از آثار کلاسیک فارسی (از جمله آثار نظامی و شاهنامة فردوسی)، به نگارش آمدند. نمایشنامه­های منظوم که به حوزة شعر- به جهت داشتن وزن- نزدیک­تر بودند، خود به سه نوع تقسیم می­شوند: 1) نمایشنامه­های منظومی که در صحنه به اجرا درآمده­اند(مانند نمایشنامه­های تقی رفعت)  2) نمایشنامه­هایی که با موسیقی همراه بودند «اُپرا»(برخی از آثار میرزاده عشقی) 3) نمایشنامه­های منظومی که عنصر شعری و جنبة توصیفی در آنها بسامد بالایی دارد و قابل اجرا در صحنه نیستند. نوع سوم که به آنها «نمایشنامه­های خواندنی»(Close drama) یا «شعر نمایشی»(Dramatic poets) اطلاق می­شود، یکی از مهم­ترین دستاوردهای شعر معاصر فارسی است که از تلفیق شعر و نمایش به وجود آمده­اند. «سه تابلو مریم» از عشقی، «افسانة» نیما و «دو مرغ بهشتی و هذیان دل»  از شهریار و همچنین برخی اشعار منوچهر شیبانی و شاملو و اخوان ثالث در ردیف اشعار نمایشی قرار دارند. در این پژوهش، با نگاهی به پیدایش انواع نمایشنامه­ها به بررسی تأثیرات نمایشنامه در شعر معاصر ـ در حوزة ساختار و شکل و زبان و صور خیال ـ پرداخته شده و ویژگی­های «شعر نمایشی» که از دستاوردهای این تأثیرات است، با ذکر نمونه­های موفق، بررسی شده است. https://perlit.tabrizu.ac.ir/article_3866_31637807ae681c2295158c0192a3db23.pdf