دانشگاه تبریز زبان و ادب فارسی (نشریه سابق دانشکده ادبیات دانشگاه تبریز) 2251-7979 78 252 2025 12 22 Study and Analysis of Different Types of Utopia in Persian Poems and Novels شناخت و تحلیل انواع اتوپیا در منظومه‌ها و رمان‌های فارسی 230 211 20984 10.22034/perlit.2025.66181.3778 FA سلیمان هاشم بیگی دانشجوی مقطع دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران Journal Article 2025 03 04 The present article identifies and analyzes the types of utopia in Persian literature and attempts to explain this concept in the form of Persian poetry and prose texts. Utopia, as an ideal and perfect world, first appeared in philosophical texts and then in literary texts, and has been widely depicted and drawn in Persian in various forms. Poets and writers have each depicted and explained the types of utopia according to their own cultural, social, and historical backgrounds. This research is in the field of literary typology and has classified and analyzed Persian utopias by genre using a descriptive-analytical and comparative method and library resources. The article also compares the common features and differences of this genre in Persian classical works such as Shahnameh, Eskandarnameh, and Kheradnameh Eskandari, as well as Persian novels of the Constitutional Era and after, and in the analysis of the subject, works are examined in which a general outline of a utopian society is presented. The main issue of the research is the analysis of Persian utopias and their classification based on the characteristics and ultimate goal of those works. The results of the research indicate the diversity and breadth of types of utopias in Persian poetry and prose texts, where writers have used utopia to represent collective and individual aspirations as well as to criticize the social and political situation of their time. مقالۀ حاضر به شناسایی و تحلیل انواع اتوپیا در ادب فارسی می‎پردازد و تلاش دارد تا این مفهوم را در قالب متون نظم و نثر فارسی تبیین کند. اتوپیا به‎عنوان جهانی ایده‎آل و بی‎نقص، ابتدا در متون فلسفی و سپس در متون ادبی ظهور یافت و در زبان فارسی به شکلی گسترده و در قالب‎های مختلف طرح و ترسیم شده‎است. شاعران و نویسندگان هریک با توجه به زمینه‎های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی خاص خود، به تصویر و تبیین انواع اتوپیا پرداخته‎اند. این پژوهش در حیطۀ گونه‎شناسی ادبیات است و به روش توصیفی-تحلیلی و تطبیقی و با استفاده از منابع کتابخانه‎ای به طبقه‎بندی و تحلیل گونه‎های اتوپیا در ادبیات<strong> </strong>فارسی پرداخته‎است<strong>. </strong>همچنین مقاله<strong> </strong>به تطبیق ویژگی‎های مشترک و تفاوت‎های این ژانر در آثار کلاسیک فارسی چون <em>شاهنامه</em>، <em>اسکندرنامه</em> و <em>خردنامه اسکندری</em> و نیز رمان‎های فارسی عصر مشروطه و پس از آن پرداخته‎است و در تحلیل موضوع، آثاری بررسی شده که در آن‎ها طرحی کلی از یک جامعۀ اتوپیایی ارائه می‎شود. مسئلۀ اصلی پژوهش تحلیل اتوپیاهای فارسی و دسته‎بندی آن‎ها براساس ویژگی‎ها و هدف غایی آن آثار است‎ و نتایج تحقیق نشان می‎دهد که در متون نظم و نثر فارسی، انواع مختلفی از اتوپیا (آرمان‌شهر) وجود دارد و نویسندگان از این مفهوم هم برای بازنمایی آرزوهای جمعی و فردی و هم برای نقد وضعیت اجتماعی و سیاسی زمانۀ خود، استفاده کرده‎اند. https://perlit.tabrizu.ac.ir/article_20984_9ced8abcc9356c91cc1bcc00b466faea.pdf